Hayatımın farklı dönemlerinden şiirlerim
Ödemin Mesafesi Evinden ayrılınca küçük bir hüznün aklıyla Gelir sana ödem gibi bir haber Gidince de keyif alamayınca Boş bakarsın sadece alayınca... Alayınca insanlar gülüyor, Bir de üzerine fotoğraf çekiyor Çekilecek olan ruh muydu ki çeken bir beden olsun? Çeken de çekilen de sensen yazıklar olsun! Bu şiiri ebemin kanser olduğunu ERASMUS+ sürecimde öğrenmem üzerine anlık yazmıştım. Zaten pek düşünmem şiir yazarken, genelde yoğun bir duygu durumuna girdiğimde bir bakmışım dilimden kafiyeler dökülüyor. Süslü lügatlardaki deyişlere rövaşatalar attırmada yetenekli olduğumu bilince üstünde durmadım ve tembellik ettim. Teknik açıdan zayıfım ondan dolayı. Her zaman ki gibi metaforlar ve benzetmeler i iyi kullanmışım. Ödem gibi bir haber derken hastalığın hem biyolojik hem de psikolojik yanına değindiğimi hatırlıyorum. Çekilecek olan ruh muydu ki çeken bir beden olsun? Çeken de çekilen de sensen yazıklar olsun...